24 KASIM ÖĞRETMENLER GÜNÜ
İstanbul Kadıköy İlhami Ahmed Örnekal İlkokulu Okul Aile Birliği öğretmenlerin en güzel gününü kutladılar.
Esra Akgün - Yeni Türkiye
“Günaydın çocuklar!”
“Günaydın öğretmenim”.
Her sabah böyleydik biz, en güzel günaydını senden duyduk. En ışıltılı gözleri sende gördük. Önceleri çekindik. Ağladığımız zamanlar bile oldu. Hey gidi günler hey…
Sonra çok sevdik seni. Elime kalemi ilk tutturduğun o gün var ya, hiç aklımdan çıkmaz. Titremişti parmaklarım. Tüm gücümü elime verdiğim halde olmamıştı, o ufacık çizgi yan yatmıştı.
“Aferin!” dedin. “Aferin!”
“Benim oğluma, aferin benim kızıma”
“Yapabilirsin haydi gayret” dedin. İçim titredi sanki. Nefesim hızlandı. “Neydi bu şimdi? Heyecan mı?” Evet. Heyecanlanmıştım.
Çünkü ilk aferinimi almıştım o gün. Sen arka masamda oturan arkadaşıma yardım ederken benim içim içime sığmıyordu.
Günler günleri, haftalar haftaları kovaladı. Büyüdün gözümde, en özel sen oldun benim için. Artık koşarak geliyordum yanına. “Öğretmenim” diyordum. “Öğretmenim!”
Canım benim…
Seni ben çok ama çok severim.
Sen bir ana oldun bana, sen bir baba.
İşte benim öğretmenim böyleydi. Tüm öğretmenler böyledir.
Ve böyle olmaya devam edecekler. Hem anne hem baba oldu onlar. Hayatımızın en büyük, en özel kahramanı onlar. Ne söylesek, ne yazsak öğretmenleri anlatmaya tüm kelimeler az gelir.
Baş Öğretmen, Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk başta olmak üzere, tüm öğretmenlerimizin öğretmenler gününü kutlarım.
Hepsini saygı ve sevgi ile anıyorum.
Bir gün değil, her gün özel onlar bizim için.
İstanbul Kadıköy İlhami Ahmed Örnekal İlkokulu Okul Aile Birliği öğretmenlerin en güzel gününü kutladılar.
Esra Akgün - Yeni Türkiye
“Günaydın çocuklar!”
“Günaydın öğretmenim”.
Her sabah böyleydik biz, en güzel günaydını senden duyduk. En ışıltılı gözleri sende gördük. Önceleri çekindik. Ağladığımız zamanlar bile oldu. Hey gidi günler hey…Sonra çok sevdik seni. Elime kalemi ilk tutturduğun o gün var ya, hiç aklımdan çıkmaz. Titremişti parmaklarım. Tüm gücümü elime verdiğim halde olmamıştı, o ufacık çizgi yan yatmıştı.
“Aferin!” dedin. “Aferin!”
“Benim oğluma, aferin benim kızıma”
“Yapabilirsin haydi gayret” dedin. İçim titredi sanki. Nefesim hızlandı. “Neydi bu şimdi? Heyecan mı?” Evet. Heyecanlanmıştım.
Çünkü ilk aferinimi almıştım o gün. Sen arka masamda oturan arkadaşıma yardım ederken benim içim içime sığmıyordu.
Günler günleri, haftalar haftaları kovaladı. Büyüdün gözümde, en özel sen oldun benim için. Artık koşarak geliyordum yanına. “Öğretmenim” diyordum. “Öğretmenim!”
Canım benim…
Seni ben çok ama çok severim.
Sen bir ana oldun bana, sen bir baba.
İşte benim öğretmenim böyleydi. Tüm öğretmenler böyledir.
Ve böyle olmaya devam edecekler. Hem anne hem baba oldu onlar. Hayatımızın en büyük, en özel kahramanı onlar. Ne söylesek, ne yazsak öğretmenleri anlatmaya tüm kelimeler az gelir.
Baş Öğretmen, Ulu Önder Mustafa Kemal Atatürk başta olmak üzere, tüm öğretmenlerimizin öğretmenler gününü kutlarım.
Hepsini saygı ve sevgi ile anıyorum.
Bir gün değil, her gün özel onlar bizim için.
