Bir çiçeği, gökyüzünü, denizi, uçsuz bucaksız okyanusları...
Uzakları seviyorum, rüzgâra karşı açtığım kollarımı…
Gölgesinde serinlediğim ağacı? O ağaca sarılışımı.
Nefes almayı seviyorum. Derin derin…
Bazen de değişik kokuları almayı ya da çıplak ayakla çimenlerde koşmayı seviyorum. Sabahın erken saatlerinde yürümeyi seviyorum. Doğayı, huzuru, sessizliğin sesini seviyorum. Yürürken ayakkabımın çıkardığı sesi seviyorum. Bazen de top oynamayı seviyorum kan ter içinde kalana kadar. Küçük çocuklar gibi top bana geldiğinde ağlamayı hatta mızıkçılık çıkarıp küsmeyi de seviyorum. Çimlere düşüp boylu boyunca uzanmayı seviyorum.
Gökkuşağını seviyorum. Yağmurdan sonra doğan güneşle birlikte parlamasını.
Yolda yürürken tanımadığım insanlara “Merhaba…” demeyi de seviyorum. Bazen ise sadece gülümsemeyi. Gülümsemenin verdiği enerjiyi seviyorum.
Saatlerce sohbet etmeyi seviyorum, dostlarımla.
Bazen bir film izlemeyi, özellikle de cumartesi akşamları ailecek komedi filmi izlediğimiz günleri seviyorum. Gülmeyi seviyorum mesela ya da şarkı söylediğimde yanlış kelime söyleyişimi. Kırılan bardaklarımı, dökülen meyve sularını, dağılan evimi seviyorum.
En önemlisi de ne biliyor musun? Kendimi seviyorum!
Çocuklarımı, eşimi, dostlarımı, tanıdığım tanımadığım herkesi seviyorum. Hatta hayatıma giren yanlış, kötü insanları da seviyorum. Bazen de akşamları yemek artıklarını verdiğim sokak köpeklerini. Ya da bir sokak kedisine aldığım yaş mamayı yerken çıkardığı sesi, yüzündeki tebessümü. Evdeki kuruyan ekmekleri biriktirip sahile gidip martılara atmayı seviyorum.
Kısacası hayatı seviyorum ben, yaşamayı...
Şükrediyorum her gece yatağa girdiğimde. Nede çok şeye sahibim diyorum.
Sabah uyandığımda ise "Günaydın…" demeyi, yataktan kalkmayı, elimi yüzümü yıkamayı, perdeyi açıp gökyüzüne bakıp derin derin nefes almayı, sonra sabahın erken saatinde ailecek kahvaltı yapmayı seviyorum.
Usanmadan her gün kitap okumayı seviyorum. Bunun yanında yazmayı da. Kendime küçük hediyeler almayı seviyorum. Özel günlerde değil de her zaman dostlarımı aramayı seviyorum. Nedensiz yere çevremdeki insanları mutlu etmeyi de seviyorum. Özellikle de çocukları seviyorum. Onların gülen yüzünü. Küçücük şeylerle mutlu oluşlarını seviyorum.
Bir de bakmışım akşam olmuş ki işte o zaman tekrar uyumayı seviyorum…
Esra Akgün
Taşekkürler ,kaleminize sağlık